Przyprawa Azteków w naszej kuchni

Przyprawa Azteków w naszej kuchni

Współcześnie dostępność wielu produktów spożywczych sprawia, że zapominamy o pochodzeniu wielu z nich. Jeśli weźmiemy pod lupę na przykład przyprawy, to okaże się, że ojczyzną większości z nich są dalekie i egzotyczne kraje. Dotyczy również to ziela angielskiego.

Ziele angielskie — wcale nie angielskie

Choć nazwa przyprawy niby nie pozostawia wątpliwości, to jednak nic bardziej mylnego. Ziele angielskie wcale nie pochodzi z Anglii. Do naszego kraju dotarło ono za pośrednictwem kupców angielskich, dlatego taka nazwa przyjęła się nad Wisłą. W innych krajach występuje pod innymi nazwami takimi jak: pieprz goździkowy, pieprz Angielski, pieprz z Jamajki, piment.

W rzeczywistości ziele angielskie to owoce suszone rośliny zwanej korzennikiem lekarskim. Występuje ona w Ameryce Środkowej. Po odkryciu dla Europejczyków Meksyku, mieszkający tam Aztekowie, pokazali przybyszom swoje przyprawy, w tym i ziele angielskie.

Właściwości ziela angielskiego

Owoce korzennika lekarskiego nadają korzennego smaku i aromatu daniom. Przez wielu pieprz z Jamajki określany jest jako smak z pogranicza pieprzu i goździków. Za jego pomocą doprawia się głównie dania wytrawne takie jak zupy, sosy oraz mięsa. W niektórych krajach piment (szczególnie w formie mielonej) jest wykorzystywany do doprawiania deserów.

Ziele angielskie posiada oprócz kulinarnych również zdrowotne właściwości. Nie bez powodu korzennik nazywany jest lekarskim. Ziele angielskie w ograniczonych ilościach dodawane do ciężkostrawnych potraw, działają pozytywnie na układ trawienny. Gorące okłady z ziela angielskiego łagodzą bóle mięśni oraz stawów.